ไ ม่ แ ป ล ก ห ร อ ก
หากเธอจะทรุดเข้าร้องไห้กับปราสาททราย
ที่เธอเฝ้าถนอมและเพียรสร้าง
แต่ต้องถูกคลื่นซัดพังทลาย
...เ พี ย ง ชั่ ว พ ริ บ ตา...
จริงอยู่...
ปราสาททราย...ที่บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงเศษทราย
สงบนิ่งที่ปราศจากเรื่องราวใดๆ
ไม่สามารถบอกได้ถึงความสูญเสียของเธอ
และไม่สามารถทดแทนได้ด้วยสิ่งใด
แต่เธอจะหวังอะไรนักเล่า...กับทราย...
เมื่อ วิถีของทราย ต้องคืนสู่ทะเล
จะหวังอะไรนักเล่า...กับคนบางคน...
ที่เธอรู้มาตลอดว่า
ไม่แตกต่างอะไรกับ ท รา ย . . .
จะหวังอะไรนักเล่ากับความฝัน...
ความฝันที่เธอก็รู้อยู่ตลอดมาว่า
มันไม่มีวันจะเป้นจริงได้
ก็ได้...หารเธอจะคร่ำครวญ เสียน้ำตา
แต่สำหรับบางคน...ร้องไห้ครั้งเดียวก็มากพอแล้ว
+++++++++++++++++++
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น