ทุกคนเคยล้ม...
แต่ลักษฌในการล้มไม่เหมือนกัน
บางคนพอใจจะนอนซมอยู่กับบาดแผล
และคร่ำครวญกล่าวโทษ
การเดินทางที่ไม่ระมัดระวังของตัวเอง
และรอให้บาดแผลมันเปื่อยเน่าจนไม่อาจเยียวยา
.....................
ใ น ข ณะ ที่ เ รา เ ดิ น
มีคนนับสิบที่เดินตามหลังเรามาติดๆ
เพื่อที่จะรอโอกาสที่จะเดินแซงขึ้นไปทุกขณะ
ห นึ่ ง ก้า ว ที่ เ รา รี ร อ
คื อ สิ บ เ ก้า ที่ เ ขา เ ร่ ง ฝี เ ท้า
ในเวาลชั่วนาที...ไม่มีใครบอกได้ว่า
จะทำให้ชีวิตเธอยิ่งใหญ่หรือล้มเหลวหรือไม่
++
แต่ในขณะที่เธอนอนเจ็บหนักอยู่ที่พื้น
ต้องตัดสินใจให้เด็ดขาด
เพราะเพียงเสี้ยววินาทีเดียว
คนพวกนั้นจะเดินข้ามเธอไป
แลเธอคงจะรู้ตัวสินะ ว่าที่เธอล้มนั้น
เธอไม่ได้ล้ม...เพื่อให้ใครข้ามเธอไป
++
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น